AKP ភ្នំពេញ ថ្ងៃទី១២ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៥

ស្ថិតនៅចម្ងាយប្រមាណ៤៥គីឡូម៉ែត្រ ពីប្រាសាទអង្គរវត្ត ស្ថិតនៅប៉ែកខាងកើត ឈៀងខាងត្បូងជាប់បឹងទន្លេសាប ប្រជានេសាទដែលរស់នៅក្នុងឃុំកំពង់ឃ្លាំង ស្រុកសូទ្រនិគម ខេត្តសៀមរាប កំពុងមមាញឹកធ្វើត្រីឆ្អើរទៅតាមទម្លាប់ប្រពៃណីតពីដូនតា តាំងពីបុរាណកាលមក សម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ទីផ្សារ និងទ្រទ្រង់ជីវភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ ជាពិសេសមុខរបរនេះក៏ជាចំណែកមួយក្នុងការទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរផងដែរ។

ដោយសារតែប្រជាជនដែលរស់នៅក្នុងឃុំនេះ ប្រមាណជាង៨៥ភាគរយ បានប្រកបមុខរបរនេសាទ ហើយនៅសេសសល់មួយចំនួនទៀតបានចាប់យកមុខរបរផ្សេងៗដូចជាការចិញ្ចឹមត្រី ការកែច្នៃត្រីធ្វើផ្អក ប្រហុក និងការប្រកបរបរអាជីវកម្មសេវាកម្មទេសចរណ៍ជាដើម ខណៈប្រជាជនប្រមាណ៣០គ្រួសារប្រកបរបរធ្វើត្រីឆ្អើរ ដែលជារបរប្រពៃណីបានបន្សល់ទុកពីដូនតាមក។

កំពុងតែកាយភ្លើងដាក់អុសបញ្ចូលក្នុងឡចង្រ្កានចុះឡើង និងដៃម្ខាងទៀតលើកប្រែត្រីឆ្អើរដាក់ចុះដាក់ឡើងលើកពីម្ខាងទៅម្ខាងទៀតនោះ លោក សឿម គឹមសែន ជាអ្នកធ្វើត្រីឆ្អើរ រស់នៅភូមិស្ពានវែង ឃុំកំពង់ឃ្លាំង បានឱ្យដឹងថា ក្រុមគ្រួសាររបស់លោកតាំងពីដើមមក គឺបានចាប់យករបរធ្វើត្រីឆ្អើរតកូនតចៅរហូតមក។ សម្រាប់រូបលោកនិងគ្រួសារបានចាប់ធ្វើត្រីឆ្អើរតមកពីឪពុកម្តាយ នៅឆ្នាំ២០០៨ ដែលគិតមកដល់ពេលនេះ មានរយៈពេល១៧ឆ្នាំហើយ។ លោកបាននិយាយលើកឡើងថា៖ «របរធ្វើត្រីឆ្អើររបស់ខ្ញុំពុំបានគិតរដូវកាលនោះទេ ឱ្យតែមានត្រីគឺធ្វើរហូត សម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ទីផ្សារ និងទ្រទ្រង់ជីវភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ»។

លោក សឿម គឹមសែន បាននិយាយទៀតថា ប្រភេទត្រីដែលលោកយកមកធ្វើត្រីឆ្អើរ គឺមានត្រីរៀល ត្រីកញ្ចុះ ត្រីអណ្តែង ត្រីក្រុស ត្រីស្លឹកឬស្សី ឬត្រីកេស ជាដើម។ លោកអះអាងថា ត្រីទាំងនេះ លោកទិញមកពីអ្នកនេសាទ នៅក្នុងភូមិជាមួយគ្នា។ លោក គឹមសែន ក៏បានបង្ហាញពីរបៀបធ្វើត្រីឆ្អើរ ដោយដំបូងឡើយយើងត្រូវកាត់ក្បាលត្រីរួចយកទៅលាងទឹកឱ្យស្អាត និងយកត្រីទាំងអស់នោះ ទៅក្លាសសេទឹកកកឱ្យវារឹងសាច់ រួចយកមកដោតជាចង្កាក់ ហើយយកមកហាលថ្ងៃរយៈពេលប្រមាណ២ម៉ោង ទើបយកមកដាក់ឆ្អើររយៈពេល៤ទៅ៥ម៉ោងទើបស្ងួតកើតជាត្រីឆ្អើរ។ លោកបានបញ្ជាក់ឱ្យដឹងថា សម្រាប់ត្រីឆ្អើដែលស្ងួតល្អអាចទុកបានរយៈពេល៥ទៅ៦ខែ ប៉ុន្តែបើត្រីឆ្អើរប្រភេទបកសាច់ ហើយរក្សាទុកបានល្អ គឺវានៅបានយូរហូតដល់១ឆ្នាំ។

លោក សឿម គឹមសែន បាននិយាយដោយគូសបញ្ជាក់ថា សម្រាប់ទីផ្សារត្រីឆ្អើរបច្ចុប្បន្ននេះ គឺមានអ្នកបោះដុំគេមកទទួលទិញដល់ផ្ទះ ប៉ុន្តែលក់បានតិចជាងឆ្នាំមុន ដោយសារនៅផ្នែកខាងលើគេសម្បូរត្រីឆ្អើរដែរ តែវាពុំប៉ះពាល់ធ្ងន់ធ្ងរដល់របរធ្វើត្រីឆ្អើររបស់លោកនោះទេ។ លោកបានពន្យល់បន្ថែមទៀតថា៖ «ត្រីឆ្អើរគឺជាប្រភេទអាហារស្ងួត ដែលអាចយកទៅធ្វើម្ហូបបានជាច្រើនមុខ ដូចជា គេយកទៅស្លប្រហើរ ទៅបុកទឹកគ្រឿង យកទៅញាំស្វាយ គេយកហូបជាមួយទឹកស៊ីអ៊ីវ ឬទឹកត្រី និងម្ហូបផ្សេងៗជាច្រើនទៀត»។

ទាក់ទងនឹងមុខរបរធ្វើត្រីឆ្អើរនេះដែរ លោក ទូច ប៊ុនធឿន សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាឃុំកំពង់ឃ្លាំង ស្រុកសូត្រនិគមបានថ្លែងបញ្ជាក់ថា នៅក្នុងឃុំកំពង់ឃ្លាំងនេះមានប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅចំនួន ១ ៨០០ គ្រួសារ ក្នុងនោះប្រជាជនជាង៨៥%ប្រកបរបរនេសាទ និង១៥% ទៀត ប្រកបរបរបន្ទាប់បន្សំដូចជា ការចិញ្ចឹមត្រី ធ្វើចម្ការសណ្តែក កែច្នៃអនុផលនេសាទតាមរយៈការធ្វើផ្អក ប្រហុក ត្រីឆ្អើរ ត្រីងៀត និងអាជីវកម្មសេវាកម្មទេសចរណ៍។ លោកលើកឡើងថា សម្រាប់គ្រួសារដែលមានរបរធ្វើតែត្រីឆ្អើរនោះ គឺមានចំនួន៣០គ្រួសារ។ លោក ទូច ប៊ុនធឿន បានបញ្ជាក់ដែរថា របរធ្វើត្រីឆ្អើរនេះ គឺជាមុខរបរតពីដូនតា ហើយក៏ជាទម្លាប់ ប្រពៃណីរបស់ពួកគាត់។ លោកបានបញ្ជាក់បន្ថែមថា៖ «របរធ្វើត្រីឆ្អើរនេះ បានជួយទ្រទ្រង់ជីវភាពអ្នកធ្វើផ្ទាល់ និងប្រជាពលរដ្ឋក្នុងឃុំទាំងមូល ព្រោះថា ពេលគាត់ទៅទិញត្រីបានចំណូលទៅដល់ប្រជានេសាទ ពេលភ្ញៀវទេសចរមកទស្សនាឈ្វេងយល់ពីទម្លាប់ ប្រពៃណីធ្វើត្រីឆ្អើរចំណូលពីទេសចរ នឹងបានទៅដល់អ្នកពាក់ព័ន្ធទាំងអស់នៅក្នុងឃុំ»។

លោក ទូច ប៊ុនធឿន បានឱ្យដឹងទៀតថា នៅក្នុងឃុំកំពង់ឃ្លាំងនេះ គឺមានសក្តានុពលទេសចរណ៍ជាច្រើនផងដែរ ដោយក្នុងនោះសហគមន៍ទេសចរណ៍ធម្មជាតិកំពង់ឃ្លាំងមានបម្រើសេវាកម្មដូចជាសេវាកម្មកាណូត​ទេសចរណ៍ ជិះទស្សនាថ្ងៃលិច សេវាកម្មទូកអុំទស្សនាក្នុងភូមិ និងក្នុងព្រៃលិចទឹក សេវាកម្មផ្ទះស្នាក់នៅ ម្ហូបអាហារ និងភេសជ្ជៈ ជាពិសេសនោះ គឺវប្បធម៌ ទំនៀមទម្លាប់ ប្រពៃណី ការធ្វើផ្អក ប្រហុក ត្រីឆ្អើរនេះឯងជាចំណែកទាក់ទាញ់ភ្ញៀវទេសចរដ៏សំខាន់។

ជាមួយគ្នានេះ លោកក៏បានអំពាវនាវដល់បងប្អូនប្រជាពលរដ្ឋ ភ្ញៀវទេសចរជាតិ-អន្តរជាតិ ដែលមានបំណងចង់សិក្សាឈ្វេងយល់អំពីបឹងទន្លេសាប និងជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជននៅតាមមាត់បឹងទន្លេសាប សូមកុំភ្លេចទៅកំពង់ឃ្លាំង៕

ដោយ៖ ឃុត សៅ