AKP ភ្នំពេញ ថ្ងៃទី0៦ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ 

ការផ្តោតលើជំនាញជាក់លាក់សម្រាប់ដំណាក់កាលផលិតកម្មសកលផ្សេងៗគ្នាកាន់តែច្រើន បានជួយអាស៊ីនិងប៉ាស៊ីហ្វិក សម្រេចបាននូវកំណើនសេដ្ឋកិច្ច បង្កើតការងារ និងកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រ ក្នុងរយៈពេលមួយភាគបួនសតវត្សរ៍កន្លងមក។ នេះបើយោងតាម របាយការណ៍គោលនយោបាយអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ីឆ្នាំ ២០២៦ របស់ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី (ADB) ដែលបានផ្សព្វផ្សាយក្នុងកិច្ចប្រជុំប្រចាំឆ្នាំលើកទី៥៩ របស់  ADB ក្នុងទីក្រុងសាម៉ាកាន ប្រទេសអ៊ូសបេគីស្ថាន។

របាយការណ៍ដែលមានចំណងជើងថា ខ្សែច្រវាក់តម្លៃសកល និងការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយបរិយាបន្ន បានរកឃើញថាតំបន់នេះរួមចំណែកមួយភាគបីក្នុងពាណិជ្ជកម្មខ្សែច្រវាក់តម្លៃសកល ដោយប្រទេសមានសេដ្ឋកិច្ចកំពុងអភិវឌ្ឍក្នុងតំបន់បានរួមចំណែកទ្វេដង ពី ៩% ទៅ ១៨% ពីឆ្នាំ២០០០ ដល់ឆ្នាំ២០២៣។

ក្នុងរបាយការណ៍បានបញ្ជាក់ថា ប្រទេសខ្លះ ជាពិសេសប្រទេសនៅអាស៊ីបូព៌ា និងអាស៊ីអាគ្នេយ៍ បានដើរតួនាទីជាគន្លឹះក្នុងបណ្តាញផលិតកម្មក្នុងតំបន់ និងពិភពលោក ដែលធ្វើឱ្យប្រទេសទាំងនោះទទួលបានចំណែកយ៉ាងធំនៃអត្ថប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ច។ ប្រទេសផ្សេងទៀត រួមមានប្រទេសតូចៗ មានប្រាក់ចំណូលទាប ឬមានទីតាំងភូមិសាស្ត្រដាច់ស្រយាល បានរួមចំណែកតិច ហើយបន្តនៅក្រៅបណ្តាញទាំងនេះ។

លោក Albert Park ប្រធានសេដ្ឋវិទូរបស់ ADB បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សេដ្ឋកិច្ចពិភពលោកដែលបែកបាក់ដោយភូមិសាស្ត្រនយោបាយ កាត់បន្ថយឱកាសសម្រាប់ក្រុមហ៊ុននានា ក្នុងការទាញប្រយោជន៍ពីខ្សែច្រវាក់តម្លៃសកល ដែលអាចនាំដល់ហានិភ័យនៃការរារាំងឧស្សាហូបនីយកម្ម និងកំណើនសេដ្ឋកិច្ច ក្នុងប្រទេសដែលជាប់គាំងក្នុងសកម្មភាពផលិតកម្មដែលទទួលបានតម្លៃទាប។ ដើម្បីដោះស្រាយគម្លាតនេះ ការគាំទ្រដល់ប្រទេសដែលមានការអភិវឌ្ឍតិចតួច គឺមានសារៈសំខាន់ណាស់ ដើម្បីជួយពួកគាត់ទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីបច្ចេកវិទ្យាដែលកំពុងរីកចម្រើន និងដើម្បីពង្រឹងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ភស្តុភារ និងបរិយាកាសអាជីវកម្ម ដើម្បីបង្កើនផលិតភាព និងសមត្ថភាពប្រកួតប្រជែង។»

ស្របពេលដែលសមត្ថភាពដើម្បីផ្តោតលើជំនាញតូចៗដែលជាក់លាក់ក្នុងដំណើរការផលិតកម្មបានអនុញ្ញាតឱ្យមានការធ្វើសមាហរណកម្មយ៉ាងឆាប់រហ័សទៅក្នុងទីផ្សារពិភពលោក អត្ថប្រយោជន៍នៃខ្សែសង្វាក់តម្លៃសកលទទួលបានមិនស្មើគ្នាទេ ដោយអត្ថប្រយោជន៍ភាគច្រើនបានទទួលដោយក្រុមហ៊ុនធំៗដែលមានផលិតភាពការងារ។ ទន្ទឹមនេះ សហគ្រាសធុនតូចនិងមធ្យមប្រឈមមុខនឹងឧបសគ្គដោយសារតែការចំណាយលើអនុលោមភាពខ្ពស់ និងសមត្ថភាពមានកម្រិត។

ភាពតានតឹងភូមិសាស្ត្រនយោបាយ ការរំខានដល់ខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់ និងការវិវត្តផ្នែកបច្ចេកវិទ្យាយ៉ាងឆាប់រហ័ស កំពុងផ្លាស់ប្តូររបៀបដែលប្រទេសនានាចូលរួមក្នុងខ្សែច្រវាក់តម្លៃសកល។ របាយការណ៍នេះ ក៏បានកំណត់អាទិភាពគោលនយោបាយចំនួនបី ដើម្បីគាំទ្រដល់ការធ្វើសមាហរណកម្មខ្សែច្រវាក់តម្លៃសកល៖ ភាពធន់កំពុងក្លាយជាទិដ្ឋភាពសំខាន់កាន់តែខ្លាំងឡើងនៃការប្រកួតប្រជែង។ ការកើនឡើងនៃភាពមិនប្រាកដប្រជា និងការបែកបាក់គ្នា បានបង្កើនសារៈសំខាន់នៃភាពជឿជាក់ ការសម្របខ្លួន និងការគ្រប់គ្រងហានិភ័យ។ ការពង្រឹងភាពធន់ទាមទារឱ្យមានការកែលម្អដែលមានការសម្របសម្រួលនៅក្នុងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធតភ្ជាប់ដ៏រឹងមាំ សមត្ថភាពរបស់ក្រុមហ៊ុនក្នុងការឆ្លើយតបប្រកបដោយភាពបត់បែនទៅនឹងការផ្លាស់ប្តូរនៃកាលៈទេសៈ និងក្របខ័ណ្ឌគោលនយោបាយដែលអាចធ្វើពិពិធកម្មទីផ្សារ ធាតុចូល និងភាពជាដៃគូ។

ចំពោះនិរន្តរភាពបរិស្ថានកំពុងបង្កើតលក្ខខណ្ឌសម្រាប់ការចូលរួមក្នុងខ្សែច្រវាក់តម្លៃសកលកាន់តែខ្លាំងឡើង។ ការអនុលោមតាមស្តង់ដារបរិស្ថាននិងនិរន្តរភាពដែលកំពុងវិវត្ត កំពុងក្លាយជាតម្រូវការទូទៅនៅក្នុងខ្សែច្រវាក់តម្លៃសកល។ ការពង្រឹងគោលនយោបាយក្នុងវិស័យដូចជា ស្តង់ដារច្បាស់លាស់ ការពិនិត្យត្រឹមត្រូវ និងការតាមដានផលិតផលឱ្យបានពេញលេញ អាចជួយឱ្យក្រុមហ៊ុនទទួលយកបច្ចេកវិទ្យា និងដំណើរការផលិតកម្មដែលកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន។ 

សូមបញ្ជាក់ថា បរិយាបន្ននៅតែជាគោលដៅស្នូលនៅគ្រប់ដំណាក់កាលនៃសមាហរណកម្ម។ ដើម្បីសម្រេចបាននូវលទ្ធផលប្រកបដោយបរិយាបន្ន តម្រូវឱ្យមានសកម្មភាពសម្របសម្រួលដែលកាត់បន្ថយថ្លៃដើមពាណិជ្ជកម្ម តាមរយៈការវិនិយោគហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ គោលនយោបាយពាណិជ្ជកម្មបើកចំហ និងកិច្ចសម្រួលពាណិជ្ជកម្ម, អភិវឌ្ឍន៍ជំនាញកម្មករ និងសមត្ថភាពក្រុមហ៊ុន, និងគាំទ្រដល់សហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យមក្នុងការទទួលបានហិរញ្ញប្បទាន ថ្នាលឌីជីថល និងឱកាសនាំចេញ៕

ដោយ៖ រិទ្ធី, ប្រភព៖ ADB