AKP ភ្នំពេញ ថ្ងៃទី០៦ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៥ -- ប្រធានាធិបតីចិន លោក ស៊ី ជីនពីង (Xi Jinping) នឹងទៅបំពេញទស្សនកិច្ចនៅប្រទេសរុស្ស៊ីចាប់ពីថ្ងៃទី០៧ ដល់ថ្ងៃទី១០ ខែឧសភា តបតាមការអញ្ជើញរបស់ប្រធានាធិបតីរុស្ស៊ី លោក វ្ល៉ាឌីមៀ ពូទីន (Vladimir Putin) ហើយនឹងចូលរួមក្នុងការប្រារព្ធពិធីរំលឹកជ័យជំនះសង្គ្រាមស្នេហាជាតិដ៏អស្ចារ្យ។

មានទស្សនៈផ្សេងៗគ្នាទៅលើព្រឹត្តិការណ៍ប្រវត្តិសាស្ត្រផ្សេងៗដូចជាសង្គ្រាមលោកលើកទី២ (WWII) ជាដើម ជាមួយនឹងឯកសារថ្មីដែលត្រូវបានបែងចែក និងការជីកកកាយនៃសមរភូមិសំខាន់ៗ ដែលយើងទំនងជាឃើញនូវទ្រឹស្តី និងសម្មតិកម្មថ្មីលេចឡើងដែលនឹងផ្តល់នូវកិច្ចពិភាក្សាបន្ថែមទៀត និងផ្តល់នូវការនិទានរឿងផ្ទុយគ្នានៃជម្លោះយោធាដ៏សាហាវបំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រមនុស្សជាតិ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មានបន្ទាត់ក្រហមច្បាស់លាស់រវាងការស្វែងរកការពិតថ្មី និងការព្យាយាមក្លែងបន្លំប្រវត្តិសាស្រ្តដោយចេតនា។អតីតកាល គឺជាការស្វែងរកដ៏ថ្លៃថ្នូសម្រាប់ការពិត និងការយល់ដឹង ខណៈដែលការព្យាយាមចុងក្រោយគឺជាការប៉ុនប៉ងដ៏គួរឱ្យស្អប់ខ្ពើមដើម្បីពិនិត្យមើលឡើងវិញនូវព្រឹត្តិការណ៍កាលពីអតីតកាល ដើម្បីគាំទ្រដល់គោលដៅនយោបាយ ឬមហិច្ឆតាផ្ទាល់ខ្លួន។

អ្នកនយោបាយដែលមិនសមហេតុផលដែលបានបង្ហាញនូវកំណែទម្រង់ប្រវត្តិសាស្រ្តក្លែងក្លាយ បានដឹងយ៉ាងច្បាស់អំពីរូបភាពដែលត្រូវបង្ហាញដល់ទស្សនិកជនគោលដៅ។ ការពិតគឺមានភាពប៉ិនប្រសប់នៃការលាយឡំជាមួយការភូតកុហក ខណៈដែលការប្រឌិតត្រូវបានបាត់បង់ដោយសារការពិត។

ការបង្ហាញក្រាហ្វិកនៃការក្លែងបន្លំទាក់ទងនឹងសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរគឺជាការអះអាងដ៏ពេញនិយមនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះថា ក្រុមហ្វាស៊ិសអាល្លឺម៉ង់និងសហភាពសូវៀតបានទទួលខុសត្រូវរួមគ្នាសម្រាប់ការចាប់ផ្តើមនៃសង្រ្គាម។

ការនិទានរឿងរបស់ពួកហ្វាស៊ិស និងសូវៀត គឺមិនសមហេតុសមផលទេ ព្រោះវាបានបំបាត់ចោលទាំងស្រុងចំពោះប្រវត្តិនៃលទ្ធិហ្វាស៊ីសនិយមនៅអឺរ៉ុប និងការប៉ុនប៉ងម្តងហើយម្តងទៀតដោយទីក្រុងម៉ូស្គូដើម្បីបញ្ចុះបញ្ចូលទីក្រុងឡុងដ៍ ទីក្រុងប៉ារីស និងទីក្រុងវ៉ារស្សាវ៉ា ឱ្យបង្កើតសម្ព័ន្ធភាពប្រឆាំងនឹងវា។

ដូចគ្នានេះដែរ ការនិទានកថារបស់លោកខាងលិចដ៏មានឥទ្ធិពលនៃសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរ បានធ្វើឱ្យជម្លោះកាន់តែខ្លាំងឡើងនូវសមរភូមិសីលធម៌ដ៏ធ្ងន់ធ្ងររវាងអំពើល្អ និងអំពើអាក្រក់។ ជាលទ្ធផល មានការស្ទាក់ស្ទើរកាន់តែខ្លាំងឡើងក្នុងការទទួលស្គាល់យ៉ាងពេញលេញនូវតួនាទីសំខាន់ដែលរុស្ស៊ី និងចិនបានដើរតួនាទីក្នុងការកម្ចាត់ក្រុមហ្វាស៊ីសអាល្លឺម៉ង់និងក្រុមជ្រុលនិយមជប៉ុន។

ពួកគេក៏មិនបានទទួលស្គាល់នូវការរួមចំណែករបស់ចលនាតស៊ូដឹកនាំដោយកុម្មុយនិស្តនៅក្នុងប្រទេសមួយចំនួន ដូចជាប្រទេសបារាំង អ៊ីតាលីឆេកូស្លូវ៉ាគី យូហ្គោស្លាវី និងក្រិកដែរ ដោយភាគច្រើនដោយសារតែភាពលំអៀងខាងមនោគមវិជ្ជា ដែលមិនរាប់បញ្ចូលនូវក្រុមទាំងនោះពីការនិទានរឿងលេចធ្លោនៃ «កងកម្លាំងសេរីនិយម» ក្នុងការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងក្រុមចម្រុះដែលដឹកនាំដោយអាល្លឺម៉ង់ អ៊ីតាលី និងជប៉ុននោះទេ។

ផ្ទុយទៅវិញ ទស្សនៈលេចធ្លោនៅក្នុងប្រទេសលោកខាងលិចភាគច្រើនបានសរសើរសហរដ្ឋអាមេរិកថាជាកម្លាំងចម្បងនៅពីក្រោយជ័យជម្នះ រួមជាមួយនឹងការគាំទ្រពីសម្ព័ន្ធមិត្តផ្សេងៗទៀត។

ការព្យាបាទបង្ខូចមួយទៀតនៃប្រវត្តិសាស្រ្ត គឺការបង្ហាញអំពីការជ្រើសរើសជនរងគ្រោះនៃសង្រ្គាម ដែលជារឿយៗត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយទស្សនវិស័យ Eurocentric។

ជីវិតមនុស្សគ្រប់រូបមានតម្លៃស្មើៗគ្នា ហើយជនរងគ្រោះទាំងអស់សមនឹងទទួលបានការយកចិត្តទុកដាក់។ សូម្បីតែអ្នកដែលបានបម្រើការនៅក្នុងកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធអាល្លឺម៉ង់ និងជប៉ុនក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរ ក៏មិនគួរត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថាជាឧក្រិដ្ឋជនដែរ។

ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ជារឿយៗត្រូវបានគេមើលរំលងនៅក្នុងសុន្ទរកថាលោកខាងលិចដែលថា សហភាពសូវៀត និងប្រទេសចិនបានទទួលរងនូវការបាត់បង់មនុស្សយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរបំផុតនៃសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរជាមួយនឹងចំនួនអ្នកស្លាប់បាត់បង់ជីវិតរហូតដល់ទៅ ២៧លាននាក់ និង៣៥លាននាក់រៀងៗគ្នា។ ផ្នែកសំខាន់នៃការបាត់បង់ទាំងនោះ គឺជាជនស៊ីវិលហើយទំហំ និងភាពឃោរឃៅនៃអំពើឃោរឃៅក្នុងសម័យសង្រ្គាមដែលបានប្រព្រឹត្តនៅលើទឹកដីសូវៀត និងចិន គឺលើសពីអ្វីដែលបានជួបប្រទះនៅក្នុងតំបន់ផ្សេងទៀត។

ដោយ៖ យា ចិន្ដាខន្ដី