AKP ពោធិ៍សាត់ ថ្ងៃទី០៥ ខែ មីនា ឆ្នាំ ២០២៥

ដើមរុក្ខជាតិដែលមានលក្ខណៈជាបញ្ញើក្អែក ហើយភាគច្រើនដុះនៅតំបន់ភ្នំ ត្រូវបានអ្នកស្រុករស់នៅសហគមន៍ភ្នំព្រះដែលស្ថិតនៅឃុំថ្មដា ស្រុកវាលវែង ខេត្តពោធិ៍សាត់ បាននាំយកមកធ្វើជាសម្លម្ជូរ ដែលមានរសជាតិឈ្ងុយឆ្ងាញ់ប្រចាំតំបន់មួយនេះ ហើយអ្នកទេសចរជាច្រើនតែងកោតសរសើរពីរសជាតិឆ្ងាញ់ពិសារបស់វា។

បើតាមប្រជាសហគមន៍នៅតំបន់នោះបានឱ្យដឹងថា សម្រាប់ស្លឹករុក្ខជាតិដែលអ្នកស្រុកតែងបេះយកមកធ្វើមុខម្ហូបនេះគឺមានរសជាតិជូរ ដូចគ្នានឹងស្លឹកថ្នឹង និងស្លឹករុក្ខជាតិដទៃទៀតផងដែរ ប៉ុន្ដែគ្រាន់តែរសជាតិជូររបស់វាខុសគ្នាប៉ុណ្ណោះ។

លោក សាវ ធីម ប្រធានក្រុមអ្នកនាំផ្លូវសហគមន៍ភ្នំព្រះបានបញ្ជាក់ឱ្យដឹងថា ស្លឹករុក្ខជាតិនេះត្រូវបានអ្នកស្រុកតំបន់នេះឱ្យឈ្មោះថាស្លឹកល្មម។ លោកបន្ដថា សម្រាប់រុក្ខជាតិប្រភេទនេះមានអ្នកស្រុកតិចតួចដែរទេដែលបានស្គាល់ ហើយចេះកែច្នៃវាមកធ្វើជាសម្លម្ជូរ ហើយស្លឹកនេះគេប្រើធ្វើជាម្ជូរជាមួយសាច់មាន់ សាច់ទាគឺឆ្ងាញ់មានជាតិសាច់ជ្រូក ឬសាច់ទា។

ប្រធានក្រុមអ្នកនាំផ្លូវរូបនេះបានបន្ដទៀតថា រុក្ខជាតិនេះសម្បូរដុះច្រើនតែលើខ្នងភ្នំព្រះ ហើយវាដុះតាំងតែពីជើងភ្នំរហូតដល់កំពូលភ្នំ។ លោកបានឱ្យដឹងផងដែរថា ស្លឹករុក្ខជាតិនេះជូរល្មម ម្ល៉ោះហើយអ្នកស្រុកទើបដាក់ឈ្មោះឱ្យថា “ម្ជូរល្មម” តែម្តងទៅ។ លោកបានអះអាងថា ក្រៅពីធ្វើជាសម្លម្ជូរគេនៅអាចនាំយកទៅធ្វើជាបន្លែសម្រាប់ទ្រាប់ប្រហុកបរិភោគ ប្រើធ្វើជាទ្រាប់ជ្រលក់ទឹកគ្រឿងក៏មានរស់ជាតិឆ្ងាញ់ពិសាដូចគ្នា។

លោក សាវ ធីម ប្រធានក្រុមអ្នកនាំផ្លូវសហគមន៍ភ្នំព្រះបានបញ្ជាក់បន្ថែមថា៖ «រុក្ខជាតិនេះដុះលក្ខណៈជាបញ្ញើក្អែក ដោយវាតែងដុះជាមួយដើមឈើដទៃ និងខ្លះទៀតដុះលើថ្ម។​ វាមើលទៅពាក់កណ្តាលជាវល្លិ៍ និងពាក់កណ្តាលទៀតជាដើមឈើ តែរុក្ខជាតិនេះមានពេញៗមួយឆ្នាំ ពោលគឺបើយើងចង់យកមកធ្វើម្ហូបនៅខែណាក៏មានដែរឥតខ្វះទេ»។

បើតាមលោក សាវ ធីម តាមពិតរុក្ខជាតិប្រភេទនេះមានដុះតាមតំបន់មួយចំនួននៅប្រទេសកម្ពុជាផងដែរ គ្រាន់តែតំបន់ខ្លះគេមិនបានដឹងពីប្រយោជន៍វាសម្រាប់ធ្វើជាម្ហូបប៉ុណ្ណោះ ហើយសម្រាប់ស្លឹកវាគេអាចប្រើបានទាំងស្លឹកខ្ចី និងស្លឹកចាស់យកមកធ្វើម្ហូបបានដូចគ្នា។ «សម្រាប់វិធីធ្វើម្ជូរល្មមវិញ មុនដាក់ស្លរគេហាន់វាជាចំណិត     តូចៗល្មមដូចគ្នានឹងស្លឹកថ្នឹងដែរ។ ដោយឡែកវិធីធ្វើសម្លម្ជូរវិញគឺធ្វើដូចគ្នានឹងការធ្វើសម្លម្ជូរដទៃទៀតដែរ ក្នុងនេះមានប្រើស្លឹកគ្រៃ ម្តេង ម្ទេស ស្លឹកក្រូចសើច…..ជាដើម»។ នេះជាការរៀបរាប់បញ្ជាក់បន្ថែមរបស់លោក សាវ ធីម។

លោក សាវ ធីម បានជម្រាបជូនឱ្យដឹងផងដែរថា សម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរដែលឡើងមកលើភ្នំខ្នងព្រះនេះលោកតែងធ្វើសម្លម្ជូរល្មមឱ្យបានបរិភោគស្ទើរគ្រប់គ្នា ពីព្រោះថាវាជាអាហារតំបន់ ហើយមានរសជាតិប្លែកដែលតំបន់ដទៃទៀតគ្មាននោះឡើយ។

ពាក់ព័ន្ធនឹងការលើកឡើងអំពីស្លឹករុក្ខជាតិដែលផ្ដល់អត្ថប្រយោជន៍ដល់ទេសចរណ៍ និងសហគមន៍ភ្នំព្រះនេះដែរ ឯកឧត្តម ខ្វៃ អាទិត្យា អនុរដ្ឋលេខាធិការ និងជាអ្នកនាំពាក្យក្រសួងបរិស្ថានបានថ្លែងបញ្ជាក់ថា ការថែរក្សាបាននូវធនធានធម្មជាតិ មិនត្រឹមតែរក្សាបានលំនឹងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីក្នុងតំបន់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែយើងអាចថែរក្សាគង់វង្សនូវសម្បត្តិធនធានធម្មជាតិ សម្រាប់ប្រយោជន៍ដល់កូនចៅជំនាន់ក្រោយ ដែលវាក៏ជាផ្នែកមួយសម្រាប់ជំរុញដល់សេដ្ឋកិច្ចមូលដ្ឋានឱ្យកាន់តែរីកចម្រើនលូតលាស់ជាបន្តបន្ទាប់។ ឯកឧត្ដមបានបញ្ជាក់ផងដែរថា សម្រាប់មុខម្ហូបអាហារប្រចាំតំបន់ក៏ជាចំណុចមួយសំខាន់សម្រាប់ទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរ ដែលសហគមន៍មូលដ្ឋានត្រូវចេះថែរក្សា និងអភិរក្សឱ្យបានខ្ជាប់ខ្ជួនដើម្បីជាប្រយោជន៍យូរអង្វែងទៅថ្ងៃខាងមុខ។

សូមជម្រាបជូនថា ខ្នងភ្នំព្រះ គឺជាតំបន់ទេសចរណ៍ដ៏មានសក្តានុពលមួយកន្លែងរបស់ខេត្តពោធិ៍សាត់សម្បូរដោយសក្តានុពលធនធានធម្មជាតិគ្មានគូប្រៀប។ អ្នកទេសចរទៅកាន់ទីកន្លែងនេះ ត្រូវដើរថ្មើរជើង ប្រមាណ៨គីឡូម៉ែត្រ ដោយចាំបាច់ត្រូវដើរឆ្លងកាត់ព្រៃព្រឹក្សា និងឡើងចំណោទភ្នំជាច្រើនកន្លែង។ ទន្ទឹមនេះ តាមដងផ្លូវដ៏វែងឆ្ងាយ ភ្ញៀវទេសចរអាចទស្សនាព្រៃព្រឹក្សាផ្កាព្រៃរុក្ខជាតិប្លែកៗជាច្រើនប្រភេទ ខណៈនៅតំបន់នោះពេលព្រឹកយើងអាចគយគន់ថ្ងៃរះតាមជ្រលងភ្នំច្រមុះបារាំង និងពេលល្ងាច យើងអាចគយគន់ថ្ងៃរៀបលិចជះពន្លឺចូល      សមុទ្រ ព្រំដែនខ្មែរ-ថៃ យ៉ាងស្រស់ស្អាត។ លើសពីនេះទៀត នៅតំបន់នេះ ក្នុងពេលរាត្រី ភ្ញៀវទេសចរ គេងនៅក្នុងតង់ដែលមានសីតុណ្ហភាពចន្លោះ ១០ទៅ ១៥អង្សារ៕

ដោយ៖ ដេប៉ូ