AKP សៀមរាប ថ្ងៃទី២០ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៥-- សិក្ខាសាលាស្តីពីកម្មវិធីផ្លាស់ប្តូរយុវជនវប្បធម៌លើការគ្រប់គ្រងបេតិកភណ្ឌពិភពលោក និងអភិវឌ្ឍន៍សហគមន៍ ដែលជាសិក្ខាសាលាអន្តរជាតិ ហើយត្រូវបានរៀបចំឡើងដោយអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា និងគាំទ្រដោយមូលនិធិសហប្រតិបត្តិការពិសេសមេគង្គ-ឡានឆាង ត្រូវបានបិទបញ្ចប់ កាលពីថ្ងៃទី១៩ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៥ ក្រោមអធិបតីភាពឯកឧត្តមបណ្ឌិត ហង់ ពៅ អគ្គនាយកអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា និងលោកស្រី LI Ji តំណាងស្ថានទូតចិនប្រចាំនៅកម្ពុជា។

ថ្លែងក្នុងពិធីបិទសិក្ខាសាលានោះ ឯកឧត្តមបណ្ឌិត ហង់ ពៅ បានចាត់ទុកសិក្ខាសាលានោះថាមានសារសំខាន់ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកគ្រប់គ្រងបេតិកភណ្ឌកំពុងធ្វើការងារនៅក្នុងតំបន់បេតិកភណ្ឌផ្សេងគ្នា អាចសិក្សានិងចែករំលែកបទពិសោធន៍ពីការងារគ្រប់គ្រង និងអភិវឌ្ឍន៍សហគមន៍ ពីគ្នាទៅវិញទៅមក។ ហើយចំពោះរមណីយដ្ឋានអង្គរ ឯកឧត្តមអគ្គនាយកបានលើកឡើងថា អាជ្ញាធរជាតិអប្សរាបានធ្វើការងារជាច្រើន ដើម្បីកិច្ចការងារគ្រប់គ្រង និងអភិវឌ្ឍន៍សហគមន៍មូលដ្ឋាន ក៏ដូចជាដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងការអភិវឌ្ឍនាពេលបច្ចុប្បន្ន។

ទន្ទឹមនឹងនេះ ឯកឧត្តមអគ្គនាយកបានកោតសរសើរចំពោះការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់សិក្ខាកាមទាំង៣ប្រទេស មានកម្ពុជា ឡាវ និងវៀតណាម ដែលបានចូលរួមក្នុងសិក្ខាសាលានេះ ពីដើមរហូតដល់ចុងបញ្ចប់ ដោយឯកឧត្តមយល់ថា ការបណ្ដុះធនធាននៅក្នុងតំបន់បេតិកភណ្ឌ ពិតជាមានសារសំខាន់ណាស់ ព្រោះថាកិច្ចការអភិរក្សជាកិច្ចការយូរអង្វែង និងត្រូវការធនធានជាច្រើន។ ហើយសម្រាប់រមណីយដ្ឋានអង្គរ បច្ចុប្បន្នតាមរយៈមជ្ឈមណ្ឌលបណ្ដុះបណ្ដាលអង្គរនៃអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា គឺបានរៀបចំវគ្គបណ្ដុះបណ្ដាលជាច្រើន ទាំងការងារអភិរក្សប្រាសាទ ទឹក ទេសចរណ៍ និងសហគមន៍ ធ្វើយ៉ាងណាឱ្យមន្រ្តី និងបុគ្គលិកពាក់ព័ន្ធទាំងអស់ មានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រាន់ អាចម្ចាស់ការលើកិច្ចការផ្សេងៗនាពេលអនាគត។

ជាមួយគ្នានេះដែរ លោកស្រី LI Ji បានឱ្យដឹងផងដែរថា ប្រទេសចិនពិតជាមានមោទនភាពណាស់ក្នុងការរួមចំណែកគាំទ្រដោយសិក្ខាសាលាមួយនេះ ក្នុងគោលដៅគាំទ្រដល់សហគមន៍ នៅតាមបណ្ដាប្រទេសទន្លេមេគង្គ ដូចជាកម្ពុជា ឡាវ និងវៀតណាម និងរំពឹងថា សិក្ខាកាមទាំងអស់នឹងប្រើប្រាស់ចំណេះដឹងដែលបានសិក្សារយៈពេល១០ថ្ងៃមកនេះ ដើម្បីអភិវឌ្ឍមូលដ្ឋានសហគមន៍ នៅក្នុងតំបន់បេតិកភណ្ឌរបស់ខ្លួនឱ្យមានប្រសិទ្ធភាពផងដែរ។

សូមបញ្ជាក់ថា សិក្ខាសាលានេះមានរយៈពេល១០ថ្ងៃ គឺចាប់ពីថ្ងៃទី០៩ ដល់ថ្ងៃទី១៩ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៥ និងមានសិក្ខាកាម៣០រូបមកពី៣ប្រទេសចូលរួមគឺកម្ពុជា ឡាវ និងវៀតណាម។ ក្រៅពីសិក្សា និងចែករំលែកបទពិសោធន៍ទ្រឹស្តី សិក្ខាកាមបានចូលរួមចុះតាមការដ្ឋានមួយចំនួន ដូចជានៅរមណីយដ្ឋានអង្គរ រមណីយដ្ឋានប្រាសាទសំបូរព្រៃគុក និងរមណីយដ្ឋានប្រាសាទកោះកេរ។ ហើយម្យ៉ាងវិញទៀត រមណីយដ្ឋានអង្គរជាតំបន់បេតិកភណ្ឌមានជីវិត គឺមានសហគមន៍មនុស្ស ក៏ដូចជាមរតករូបី និងអរូបីជាច្រើន ដែលធ្វើឱ្យរមណីយដ្ឋាននេះ ជាបេតិកភណ្ឌមានជីវិត។ អ្នកជំនាញពីតំបន់បេតិកភណ្ឌពិភពលោកពីប្រទេសឡាវ និងវៀតណាម ក៏បានចូលរួមចែករំលែកពីកិច្ចការគ្រប់គ្រង និងអភិវឌ្ឍសហគមន៍របស់ពួកគេផងដែរ៕

ដោយ ហង្ស សៀក